Nieuws
Lust en genot in zakelijk Engels
20.04.2010
Nederlandse bewerking van een artikel door Roy Bicknell
Volgens Freud is het lustprincipe een primaire drijfveer in ons handelen: als kind zoeken we naar bevrediging van onze lusten. Pas als onze persoonlijkheid gevormd is, wordt dit in balans gehouden door het realiteitsprincipe. Dit idee heeft school gemaakt, en het zoeken naar plezier en genot lijkt niet meer weg te denken in onze samenleving.
Iets vergelijkbaars is aan de hand met hoe men Zakelijk Engels leert. Vanaf onze eerste kinderjaren leren we communiceren in taal. Je kunt gerust stellen dat wij leermachines zijn. Dit is niet anders als je een taaltraining volgt. Je herkent de leersituatie en geniet daarvan, maar het wordt getoetst aan een nieuw realiteitsprincipe: de leerdoelstellingen die je stelt om beter te presteren in de praktijk. We kunnen het best zien hoe dit werkt aan de hand van een praktijkgeval, waarin motivatie een sleutelrol speelt.
Je kunt verschillende redenen hebben om een taaltraining te volgen. Het behalen van een certificaat is een voorbeeld van extrinsieke motivatie. Maar het gaat hier om de intrinsieke motivatie van de cursist. Daar pas zien we het samenspel tussen het lustprincipe en het realiteitsprincipe. Kort geleden gaf ik een training voor directiesecretaresses. Dit is een zeer doelgerichte training: de focus ligt op een beperkt aantal vaardigheden, dat essentieel is voor het vak.
Op de eerste dag had ik de basisaspecten van het telefoneren doorgenomen met de groep. Toen ik zei dat we gelijk een simulatie zouden doen, gebeurde er iets opmerkelijks. Een jongere cursiste - laten we haar Petra noemen - sprong op, maakte een pompbeweging met haar arm en riep YES! Een hilarisch moment voor haar medecursisten en natuurlijk voor Petra. Maar het was ook leerzaam: het bood inzicht in haar leerhouding en motivatie. Er was de vreugde en het voorgenot van het oefenen met wat zij had geleerd. Het liet ook zien dat ze erg gefocust was op dit onderdeel. De simulatie bood haar een kans om haar vaardigheid te laten toetsen door de communicatie over en weer met andere cursisten. De feedback die ik toen als trainer gaf is hier ook erg relevant.
Het zal geen verassing zijn dat Petra goed presteerde tijdens de simulatie. Zij was zeer alert, reageerde goed en luisterde aandachtig naar de feedback. Kortom, Petra was in de ‘zone’. Dit is een schoolvoorbeeld van hoe de juiste leerhouding direct doorwerkt in het aanleren van een vaardigheid. Deze oefening was ook een succes, omdat de groep een helder doel voor ogen had. Met andere woorden, het was voor hen functioneel en relevant.
Nou moet ik zeggen dat Petra een makkelijke cursist was. Zij had veel zelfvertrouwen en het ging meer om kleine aanpassingen in haar taalgebruik. Mijn feedback was dan ook gericht op het ‘finetunen’ van haar competentie. Ik wilde haar ook laten zien hoe zij dit goed kon aanwenden in haar dagelijks werk. Maar hoe zat het met haar medecursisten? Niet iedereen is zichtbaar enthousiast of heeft zoveel zelfvertrouwen bij het spreken in een groep. En dat terwijl ze wel degelijk leergierig kunnen zijn. Zo ook haar groepsgenoten: de een was onzeker over haar spreekvaardigheid, de ander had meer aandacht voor details en wilde geen fouten maken. Hoe laat je ook deze cursisten goed tot hun recht komen?
Bovenstaande is een korte bewerking van een artikel, geschreven door Roy Bicknell, trainer Engels. Het artikel verscheen vorig jaar in Business Issues, een internationaal vakblad (Spring 2010, Issue 74).
